mer-tens

Mertens (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mertens

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mertenspojedyncza mianownikmęski osobowy
Mertensapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mertensapojedyncza biernikmęski osobowy
Mertensachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mertensamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mertensempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mertensiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mertensiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Mertensommnoga celownikmęski osobowy
Mertensowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mertensowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mertensowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mertensówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mertensówmnoga biernikmęski osobowy
Mertensymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mertensymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mertensymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Mertens (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mertens

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mertenspojedyncza mnoga mianownikżeński
Mertenspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mertenspojedyncza mnoga celownikżeński
Mertenspojedyncza mnoga biernikżeński
Mertenspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mertenspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mertenspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz