me-tro-po-li-ta-mi

metropolitami (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: metropolita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
metropolicimnoga mianownikmęski osobowy
metropolicimnoga wołaczmęski osobowy
metropoliciepojedyncza celownikmęski osobowy
metropoliciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
metropolitapojedyncza mianownikmęski osobowy
metropolitachmnoga miejscownikmęski osobowy
metropolitamimnoga narzędnikmęski osobowy
metropolitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
metropolitępojedyncza biernikmęski osobowy
metropolitopojedyncza wołaczmęski osobowy
metropolitommnoga celownikmęski osobowy
metropolitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
metropolitówmnoga biernikmęski osobowy
metropolitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
metropolitymnoga biernikmęski zwierzęcy
metropolitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
metropolitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz