mia-no-wi-czów

Mianowiczów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mianowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mianowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mianowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mianowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Mianowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mianowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mianowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mianowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mianowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mianowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Mianowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Mianowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mianowiczommnoga celownikmęski osobowy
Mianowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mianowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mianowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mianowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mianowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Mianowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mianowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz