mia-stow-ca-mi

miastowcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: miastowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
miastowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
miastowcapojedyncza biernikmęski osobowy
miastowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
miastowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
miastowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
miastowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
miastowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
miastowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
miastowcommnoga celownikmęski osobowy
miastowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
miastowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
miastowcówmnoga biernikmęski osobowy
miastowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
miastowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
miastowcymnoga mianownikmęski osobowy
miastowcymnoga wołaczmęski osobowy
miastowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
miastowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz