mich-niu-ki

Michniuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Michniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Michniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Michniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Michniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Michniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Michniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Michniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Michniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Michniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Michniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Michniukommnoga celownikmęski osobowy
Michniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Michniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Michniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Michniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Michniukówmnoga biernikmęski osobowy
Michniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Michniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz