mie-nik

Mienik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mienik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mienikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mienikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mienikapojedyncza biernikmęski osobowy
Mienikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mienikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mienikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mienikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mienikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mienikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mienikommnoga celownikmęski osobowy
Mienikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mienikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mienikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mienikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mienikówmnoga biernikmęski osobowy
Mienikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mienikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mienik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mienik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mienikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mienikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mienikpojedyncza mnoga celownikżeński
Mienikpojedyncza mnoga biernikżeński
Mienikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mienikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mienikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz