mien-sze-wik

mienszewik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mienszewik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mienszewicymnoga mianownikmęski osobowy
mienszewicymnoga wołaczmęski osobowy
mienszewikpojedyncza mianownikmęski osobowy
mienszewikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mienszewikapojedyncza biernikmęski osobowy
mienszewikachmnoga miejscownikmęski osobowy
mienszewikamimnoga narzędnikmęski osobowy
mienszewikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mienszewikimnoga biernikmęski zwierzęcy
mienszewikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mienszewikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mienszewikommnoga celownikmęski osobowy
mienszewikowipojedyncza celownikmęski osobowy
mienszewikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mienszewikówmnoga biernikmęski osobowy
mienszewikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mienszewikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz