mient-cy

Mientcy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mientki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mientcymnoga mianownikmęski osobowy
Mientcymnoga wołaczmęski osobowy
Mientkipojedyncza mianownikmęski osobowy
Mientkipojedyncza wołaczmęski osobowy
Mientkichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mientkichmnoga biernikmęski osobowy
Mientkichmnoga miejscownikmęski osobowy
Mientkiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mientkiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mientkiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mientkiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mientkiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Mientkiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Mientkimmnoga celownikmęski osobowy
Mientkimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mientkimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mientkimimnoga narzędnikmęski osobowy
Mientkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mientkowiemnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz