mien-tus

Mientus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mientus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mientuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Mientusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mientusapojedyncza biernikmęski osobowy
Mientusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mientusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mientusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mientusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mientusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Mientusommnoga celownikmęski osobowy
Mientusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mientusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mientusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mientusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mientusówmnoga biernikmęski osobowy
Mientusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mientusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mientusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Mientus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mientus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mientuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Mientuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mientuspojedyncza mnoga celownikżeński
Mientuspojedyncza mnoga biernikżeński
Mientuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mientuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mientuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz