mie-tel-ni-ki

mietelniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mietelnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mietelnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mietelnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mietelnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mietelnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mietelnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mietelnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
mietelnikimnoga biernikmęski rzeczowy
mietelnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
mietelnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mietelnikommnoga celownikmęski rzeczowy
mietelnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mietelnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mietelnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mietelnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz