mi-ko-cie

mikocie (nazwa pospolita) rzeczownik łow.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mikot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mikociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mikociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
mikotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mikotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mikotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mikotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mikotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mikotommnoga celownikmęski rzeczowy
mikotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mikotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mikotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mikotymnoga mianownikmęski rzeczowy
mikotymnoga biernikmęski rzeczowy
mikotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz