mi-ku-la-ki

Mikulaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Mikulak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mikulakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mikulakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mikulakapojedyncza biernikmęski osobowy
Mikulakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mikulakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mikulakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mikulakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mikulakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mikulakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mikulakommnoga celownikmęski osobowy
Mikulakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mikulakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mikulakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mikulakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mikulakówmnoga biernikmęski osobowy
Mikulakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mikulakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz