mi-ku-tów

Mikutów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mikuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mikuciepojedyncza celownikmęski osobowy
Mikuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mikutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mikutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mikutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mikutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mikutępojedyncza biernikmęski osobowy
Mikutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mikutommnoga celownikmęski osobowy
Mikutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mikutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mikutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mikutówmnoga biernikmęski osobowy
Mikutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mikutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mikutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mikutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz