liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mikucie | pojedyncza | celownik | żeński |
| Mikucie | pojedyncza | miejscownik | żeński |
| Mikut | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Mikuta | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Mikutach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Mikutami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Mikutą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Mikutę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Mikuto | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Mikutom | mnoga | celownik | żeński |
| Mikuty | mnoga | mianownik | żeński |
| Mikuty | mnoga | biernik | żeński |
| Mikuty | mnoga | wołacz | żeński |
| Mikuty | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mikucie | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Mikucie | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Mikuta | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Mikutach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Mikutami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Mikutą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Mikutę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Mikuto | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Mikutom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Mikutowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Mikutowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Mikutów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Mikutów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Mikuty | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Mikuty | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Mikuty | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Mikuty | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
