mi-kuć

Mikuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mikuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mikućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mikućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mikućpojedyncza mnoga celownikżeński
Mikućpojedyncza mnoga biernikżeński
Mikućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mikućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mikućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Mikuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mikuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mikuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mikuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Mikuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mikuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mikuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mikuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mikuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mikuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mikuciommnoga celownikmęski osobowy
Mikuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mikuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mikuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mikuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mikuciówmnoga biernikmęski osobowy
Mikuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mikuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Mikućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz