liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mikule | pojedyncza | celownik | żeński |
| Mikule | pojedyncza | miejscownik | żeński |
| Mikuł | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Mikuła | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Mikułach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Mikułami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Mikułą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Mikułę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Mikuło | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Mikułom | mnoga | celownik | żeński |
| Mikuły | mnoga | mianownik | żeński |
| Mikuły | mnoga | biernik | żeński |
| Mikuły | mnoga | wołacz | żeński |
| Mikuły | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Mikule | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Mikule | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Mikuła | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Mikułach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Mikułami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Mikułą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Mikułę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Mikuło | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Mikułom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Mikułowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Mikułowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Mikułów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Mikułów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Mikuły | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Mikuły | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Mikuły | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Mikuły | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
