mi-ni-stranc-ko-ścia-mi

ministranckościami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ministranckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ministranckościmnoga dopełniaczżeński
ministranckościmnoga mianownikżeński
ministranckościmnoga biernikżeński
ministranckościmnoga wołaczżeński
ministranckościpojedyncza celownikżeński
ministranckościpojedyncza miejscownikżeński
ministranckościpojedyncza dopełniaczżeński
ministranckościpojedyncza wołaczżeński
ministranckościachmnoga miejscownikżeński
ministranckościamimnoga narzędnikżeński
ministranckościąpojedyncza narzędnikżeński
ministranckościommnoga celownikżeński
ministranckośćpojedyncza biernikżeński
ministranckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz