mi-ni-stran-tach

ministrantach (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ministrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ministrancimnoga mianownikmęski osobowy
ministrancimnoga wołaczmęski osobowy
ministranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ministranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
ministrantpojedyncza mianownikmęski osobowy
ministrantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ministrantapojedyncza biernikmęski osobowy
ministrantachmnoga miejscownikmęski osobowy
ministrantamimnoga narzędnikmęski osobowy
ministrantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ministrantommnoga celownikmęski osobowy
ministrantowipojedyncza celownikmęski osobowy
ministrantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ministrantówmnoga biernikmęski osobowy
ministrantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ministrantymnoga biernikmęski zwierzęcy
ministrantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz