mi-ni-stran-tu-ry

ministrantury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ministrantura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ministranturmnoga dopełniaczżeński
ministranturapojedyncza mianownikżeński
ministranturachmnoga miejscownikżeński
ministranturamimnoga narzędnikżeński
ministranturąpojedyncza narzędnikżeński
ministranturępojedyncza biernikżeński
ministranturopojedyncza wołaczżeński
ministranturommnoga celownikżeński
ministranturymnoga mianownikżeński
ministranturymnoga biernikżeński
ministranturymnoga wołaczżeński
ministranturypojedyncza dopełniaczżeński
ministranturzepojedyncza celownikżeński
ministranturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz