mi-ni-strem

ministrem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: minister

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ministerpojedyncza mianownikmęski osobowy
ministrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ministrapojedyncza biernikmęski osobowy
ministrachmnoga miejscownikmęski osobowy
ministramimnoga narzędnikmęski osobowy
ministrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ministrommnoga celownikmęski osobowy
ministrowipojedyncza celownikmęski osobowy
ministrowiemnoga mianownikmęski osobowy
ministrowiemnoga wołaczmęski osobowy
ministrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ministrówmnoga biernikmęski osobowy
ministrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ministrymnoga biernikmęski zwierzęcy
ministrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ministrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ministrzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz