mi-ra-no-wi-czu

Miranowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Miranowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Miranowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Miranowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Miranowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Miranowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Miranowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Miranowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Miranowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Miranowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Miranowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Miranowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Miranowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Miranowiczommnoga celownikmęski osobowy
Miranowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Miranowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Miranowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Miranowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Miranowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Miranowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Miranowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz