mi-roń

Miroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Miroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mirońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mirońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mirońpojedyncza mnoga celownikżeński
Mirońpojedyncza mnoga biernikżeński
Mirońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mirońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mirońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Miroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Miroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mironiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mironiapojedyncza biernikmęski osobowy
Mironiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mironiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mironiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mironiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Mironiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mironiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mironiommnoga celownikmęski osobowy
Mironiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mironiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mironiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mironiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mironiówmnoga biernikmęski osobowy
Mironiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mironiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Mirońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz