mi-strzu

mistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
mistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
mistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
mistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
mistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
mistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
mistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
mistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mistrzommnoga celownikmęski osobowy
mistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
mistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
mistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
mistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mistrzówmnoga biernikmęski osobowy
mistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz