mi-sty-ku

mistyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mistyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mistycymnoga mianownikmęski osobowy
mistycymnoga wołaczmęski osobowy
mistykpojedyncza mianownikmęski osobowy
mistykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mistykapojedyncza biernikmęski osobowy
mistykachmnoga miejscownikmęski osobowy
mistykamimnoga narzędnikmęski osobowy
mistykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mistykimnoga biernikmęski zwierzęcy
mistykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mistykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mistykommnoga celownikmęski osobowy
mistykowipojedyncza celownikmęski osobowy
mistykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mistykówmnoga biernikmęski osobowy
mistykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mistykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz