mi-trut

Mitrut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mitrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mitruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mitruciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Mitrutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mitrutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mitrutapojedyncza biernikmęski osobowy
Mitrutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mitrutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mitrutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mitrutommnoga celownikmęski osobowy
Mitrutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mitrutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mitrutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mitrutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mitrutówmnoga biernikmęski osobowy
Mitrutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mitrutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Mitrutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Mitrut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mitrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mitrutpojedyncza mnoga mianownikżeński
Mitrutpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mitrutpojedyncza mnoga celownikżeński
Mitrutpojedyncza mnoga biernikżeński
Mitrutpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mitrutpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mitrutpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz