mi-trę

mitrę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mitra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mitrmnoga dopełniaczżeński
mitrapojedyncza mianownikżeński
mitrachmnoga miejscownikżeński
mitramimnoga narzędnikżeński
mitrąpojedyncza narzędnikżeński
mitrępojedyncza biernikżeński
mitropojedyncza wołaczżeński
mitrommnoga celownikżeński
mitrymnoga mianownikżeński
mitrymnoga biernikżeński
mitrymnoga wołaczżeński
mitrypojedyncza dopełniaczżeński
mitrzepojedyncza celownikżeński
mitrzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz