mi-ze-rot-ków

mizerotków (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mizerotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mizerotcepojedyncza celownikmęski osobowy
mizerotcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mizerotkapojedyncza mianownikmęski osobowy
mizerotkachmnoga miejscownikmęski osobowy
mizerotkamimnoga narzędnikmęski osobowy
mizerotkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
mizerotkępojedyncza biernikmęski osobowy
mizerotkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mizerotkimnoga biernikmęski zwierzęcy
mizerotkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mizerotkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mizerotkopojedyncza wołaczmęski osobowy
mizerotkommnoga celownikmęski osobowy
mizerotkowiemnoga mianownikmęski osobowy
mizerotkowiemnoga wołaczmęski osobowy
mizerotkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mizerotkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz