mi-ńko

Mińko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mińko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mińcepojedyncza celownikmęski osobowy
Mińcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mińkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mińkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mińkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mińkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mińkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mińkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mińkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mińkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mińkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Mińkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mińkommnoga celownikmęski osobowy
Mińkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mińkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mińkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mińkówmnoga biernikmęski osobowy

Mińko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mińko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mińkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Mińkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Mińkopojedyncza mnoga celownikżeński
Mińkopojedyncza mnoga biernikżeński
Mińkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Mińkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Mińkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz