mo-ca-nów

mocanów (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mocan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mocanpojedyncza mianownikmęski osobowy
mocanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mocanapojedyncza biernikmęski osobowy
mocanachmnoga miejscownikmęski osobowy
mocanamimnoga narzędnikmęski osobowy
mocanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mocanimnoga mianownikmęski osobowy
mocanimnoga wołaczmęski osobowy
mocaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mocaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
mocanommnoga celownikmęski osobowy
mocanowipojedyncza celownikmęski osobowy
mocanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mocanówmnoga biernikmęski osobowy
mocanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mocanymnoga biernikmęski zwierzęcy
mocanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz