mo-ce-ty

mocety (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: moceta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
moceciepojedyncza celownikżeński
moceciepojedyncza miejscownikżeński
mocetmnoga dopełniaczżeński
mocetapojedyncza mianownikżeński
mocetachmnoga miejscownikżeński
mocetamimnoga narzędnikżeński
mocetąpojedyncza narzędnikżeński
mocetępojedyncza biernikżeński
mocetopojedyncza wołaczżeński
mocetommnoga celownikżeński
mocetymnoga mianownikżeński
mocetymnoga biernikżeński
mocetymnoga wołaczżeński
mocetypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz