mo-kie-tu

mokietu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mokiet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mokieciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mokieciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
mokietpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mokietpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mokietachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mokietamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mokietempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mokietommnoga celownikmęski rzeczowy
mokietowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mokietówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mokietupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mokietymnoga mianownikmęski rzeczowy
mokietymnoga biernikmęski rzeczowy
mokietymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz