mo-na-row-ce

monarowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: monarowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monarowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
monarowcapojedyncza biernikmęski osobowy
monarowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
monarowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
monarowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
monarowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
monarowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
monarowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
monarowcommnoga celownikmęski osobowy
monarowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
monarowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
monarowcówmnoga biernikmęski osobowy
monarowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
monarowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
monarowcymnoga mianownikmęski osobowy
monarowcymnoga wołaczmęski osobowy
monarowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
monarowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz