mon-dro-wie

Mondrowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mondry

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mondremnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mondremnoga biernikmęski zwierzęcy
Mondremnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mondregopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mondregopojedyncza biernikmęski osobowy
Mondremupojedyncza celownikmęski osobowy
Mondrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mondrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mondrypojedyncza mianownikmęski osobowy
Mondrypojedyncza wołaczmęski osobowy
Mondrychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mondrychmnoga biernikmęski osobowy
Mondrychmnoga miejscownikmęski osobowy
Mondrymmnoga celownikmęski osobowy
Mondrympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mondrympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mondrymimnoga narzędnikmęski osobowy
Mondrzymnoga mianownikmęski osobowy
Mondrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz