mo-net-ni-cy

monetnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: monetnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monetnicymnoga mianownikmęski osobowy
monetnicymnoga wołaczmęski osobowy
monetnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
monetnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
monetnikapojedyncza biernikmęski osobowy
monetnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
monetnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
monetnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
monetnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
monetnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
monetnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
monetnikommnoga celownikmęski osobowy
monetnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
monetnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
monetnikówmnoga biernikmęski osobowy
monetnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
monetnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz