mo-ni-ko

Moniko (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Monika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Monicepojedyncza celownikżeński
Monicepojedyncza miejscownikżeński
Monikmnoga dopełniaczżeński
Monikapojedyncza mianownikżeński
Monikachmnoga miejscownikżeński
Monikamimnoga narzędnikżeński
Monikąpojedyncza narzędnikżeński
Monikępojedyncza biernikżeński
Monikimnoga mianownikżeński
Monikimnoga biernikżeński
Monikimnoga wołaczżeński
Monikipojedyncza dopełniaczżeński
Monikopojedyncza wołaczżeński
Monikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz