mo-ni-ku

Moniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Monik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Monikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Monikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Monikapojedyncza biernikmęski osobowy
Monikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Monikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Monikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Monikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Monikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Monikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Monikommnoga celownikmęski osobowy
Monikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Monikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Monikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Monikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Monikówmnoga biernikmęski osobowy
Monikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Monikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz