mo-niusz-kow-ca-mi

moniuszkowcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: moniuszkowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
moniuszkowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
moniuszkowcapojedyncza biernikmęski osobowy
moniuszkowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
moniuszkowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
moniuszkowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
moniuszkowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
moniuszkowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
moniuszkowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
moniuszkowcommnoga celownikmęski osobowy
moniuszkowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
moniuszkowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
moniuszkowcówmnoga biernikmęski osobowy
moniuszkowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
moniuszkowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
moniuszkowcymnoga mianownikmęski osobowy
moniuszkowcymnoga wołaczmęski osobowy
moniuszkowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
moniuszkowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz