mo-no-cen-try-zmu

monocentryzmu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monocentryzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monocentryzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monocentryzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monocentryzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monocentryzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monocentryzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monocentryzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monocentryzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
monocentryzmommnoga celownikmęski rzeczowy
monocentryzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monocentryzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monocentryzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monocentryzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
monocentryzmymnoga biernikmęski rzeczowy
monocentryzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz