mo-no-chro-ma-tor

monochromator (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monochromator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monochromatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monochromatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monochromatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monochromatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monochromatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monochromatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monochromatorommnoga celownikmęski rzeczowy
monochromatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monochromatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monochromatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
monochromatorymnoga biernikmęski rzeczowy
monochromatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
monochromatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monochromatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz