mo-no-chro-ma-ty-zmem

monochromatyzmem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monochromatyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monochromatyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monochromatyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monochromatyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monochromatyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monochromatyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monochromatyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monochromatyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
monochromatyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
monochromatyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monochromatyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monochromatyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monochromatyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
monochromatyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
monochromatyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz