mo-no-dycz-no-ści

monodyczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monodyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monodycznościmnoga dopełniaczżeński
monodycznościmnoga mianownikżeński
monodycznościmnoga biernikżeński
monodycznościmnoga wołaczżeński
monodycznościpojedyncza celownikżeński
monodycznościpojedyncza miejscownikżeński
monodycznościpojedyncza dopełniaczżeński
monodycznościpojedyncza wołaczżeński
monodycznościachmnoga miejscownikżeński
monodycznościamimnoga narzędnikżeński
monodycznościąpojedyncza narzędnikżeński
monodycznościommnoga celownikżeński
monodycznośćpojedyncza biernikżeński
monodycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz