mo-no-fton-gi-za-cyj

monoftongizacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monoftongizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monoftongizacjapojedyncza mianownikżeński
monoftongizacjachmnoga miejscownikżeński
monoftongizacjamimnoga narzędnikżeński
monoftongizacjąpojedyncza narzędnikżeński
monoftongizacjemnoga mianownikżeński
monoftongizacjemnoga biernikżeński
monoftongizacjemnoga wołaczżeński
monoftongizacjępojedyncza biernikżeński
monoftongizacjipojedyncza celownikżeński
monoftongizacjipojedyncza miejscownikżeński
monoftongizacjipojedyncza dopełniaczżeński
monoftongizacjopojedyncza wołaczżeński
monoftongizacjommnoga celownikżeński
monoftongizacjimnoga dopełniaczżeński
monoftongizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz