mo-no-kul-tu-rom

monokulturom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monokultura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monokulturmnoga dopełniaczżeński
monokulturapojedyncza mianownikżeński
monokulturachmnoga miejscownikżeński
monokulturamimnoga narzędnikżeński
monokulturąpojedyncza narzędnikżeński
monokulturępojedyncza biernikżeński
monokulturopojedyncza wołaczżeński
monokulturommnoga celownikżeński
monokulturymnoga mianownikżeński
monokulturymnoga biernikżeński
monokulturymnoga wołaczżeński
monokulturypojedyncza dopełniaczżeński
monokulturzepojedyncza celownikżeński
monokulturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz