mo-no-la-tryj

monolatryj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: monolatria

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monolatriapojedyncza mianownikżeński
monolatriachmnoga miejscownikżeński
monolatriamimnoga narzędnikżeński
monolatriąpojedyncza narzędnikżeński
monolatriemnoga mianownikżeński
monolatriemnoga biernikżeński
monolatriemnoga wołaczżeński
monolatriępojedyncza biernikżeński
monolatriipojedyncza celownikżeński
monolatriipojedyncza miejscownikżeński
monolatriipojedyncza dopełniaczżeński
monolatriopojedyncza wołaczżeński
monolatriommnoga celownikżeński
monolatriimnoga dopełniaczżeński
monolatryjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz