mo-no-mi-mu

monomimu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monomim

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monomimpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monomimpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monomimachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monomimamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monomimempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monomimiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monomimiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
monomimommnoga celownikmęski rzeczowy
monomimowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monomimówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monomimupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monomimymnoga mianownikmęski rzeczowy
monomimymnoga biernikmęski rzeczowy
monomimymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz