mo-nop-te-ru

monopteru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monopter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monopterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monopterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monopterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monopteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monopterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monopterommnoga celownikmęski rzeczowy
monopterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monopterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monopterupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monopterymnoga mianownikmęski rzeczowy
monopterymnoga biernikmęski rzeczowy
monopterymnoga wołaczmęski rzeczowy
monopterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monopterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz