mo-no-ry-mach

monorymach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monorym

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monorympojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monorympojedyncza biernikmęski rzeczowy
monorymachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monorymamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monorymempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monorymiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monorymiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
monorymommnoga celownikmęski rzeczowy
monorymowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monorymówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monorymupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monorymymnoga mianownikmęski rzeczowy
monorymymnoga biernikmęski rzeczowy
monorymymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz