mo-no-te-istom

monoteistom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: monoteista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monoteistapojedyncza mianownikmęski osobowy
monoteistachmnoga miejscownikmęski osobowy
monoteistamimnoga narzędnikmęski osobowy
monoteistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
monoteistępojedyncza biernikmęski osobowy
monoteistopojedyncza wołaczmęski osobowy
monoteistommnoga celownikmęski osobowy
monoteistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
monoteistówmnoga biernikmęski osobowy
monoteistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
monoteistymnoga biernikmęski zwierzęcy
monoteistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
monoteistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
monoteiścimnoga mianownikmęski osobowy
monoteiścimnoga wołaczmęski osobowy
monoteiściepojedyncza celownikmęski osobowy
monoteiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz