mo-no-te-izmem

monoteizmem (nazwa pospolita) rzeczownik filoz.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monoteizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monoteizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monoteizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monoteizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monoteizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monoteizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monoteizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monoteizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
monoteizmommnoga celownikmęski rzeczowy
monoteizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monoteizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monoteizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monoteizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
monoteizmymnoga biernikmęski rzeczowy
monoteizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz