mo-no-tlen-ku

monotlenku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monotlenek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monotlenekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monotlenekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monotlenkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monotlenkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monotlenkimnoga mianownikmęski rzeczowy
monotlenkimnoga biernikmęski rzeczowy
monotlenkimnoga wołaczmęski rzeczowy
monotlenkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monotlenkommnoga celownikmęski rzeczowy
monotlenkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monotlenkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monotlenkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monotlenkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monotlenkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz